Etang cache cup 2016

Het was eind december of begin januari toen Steve en Dave van Etang Cache mij benaderde met de vraag of we mee wilde vissen in de Etang Cache Cup 2016.

Zonder de details te weten stemde ik in. De details zouden wel komen.

En dat deden ze, begin juni 72 uur vissen van vrijdag middag 12 uur tot Maandagmiddag 12 uur, aanwezig zijn op donderdag middag voor de loting van de stekken en aansluitend de BBQ.

De bedoeling van deze cup is vis vangen, vanaf elke stek zonder baitboats, zonder roeiboot en alleen voeren vanaf de stek.

Vanaf begin Mei begonnen de voorbereidingen. Jaap de andere helft van het Nederlandse team en ik hadden regelmatig contact. Er werd gesproken over welke stek het beste zou zijn, de voerstrategie en de tegenstanders. Voor ons beide was het de eerste keer dat we aan wedstrijd zouden deelnemen, best wel raar, karpervissen is normaal voor mij een hobby om tot rust te komen midden in de natuur op een mooie plek, en ineens is er een wedstrijd element aan gekoppeld en komt er prestatiedrang om de hoek kijken iets wat ik me bij het karpervissen nooit heb kunnen voorstellen.

De reis werd besproken, de uitkomst was dat Jolanda en ik gelijk de vakantie aan deze trip zouden koppelen en jaap zou vliegen.

Wij zouden jaap zijn hengelspullen meenemen en hem oppikken van het vliegveld.

De keuze viel vanwege het prijsvoordeel op Bergerac, 75 km van het viswater af.

Op woensdag vertrokken Jolanda en ik voor de eerste etappe, we hadden een B&B geboekt nabij Troyes om zo Parijs te ontlopen. Achteraf pakte dit goed uit want het midden van Frankrijk was 1 grote regenput.

Zo moesten we behoorlijk omrijden op donderdag omdat er door overvloedige regenval (rijks)wegen waren afgesloten.

De reis duurde 2 uur langer dan gedacht en dat ging ten koste van Jaap.

Hij moest wachten op het vliegveld een plek waar over het algemeen veel te doen is; dus dacht ik dat hij zich wel zou vermaken, helaas voor Jaap is Bergerac een slap aftreksel van een vliegveld. Iedereen was al weg, alles was gesloten en niets in de omgeving behalve een enorm bord van Mc Donalds. Helaas was dit slechts een verwijzing naar de vestiging 20 km verderop.

Maar goed team Holland was compleet om de strijd aan te gaan.

Bij aankomst bij het meer wordt er kennis gemaakt met de tegenstanders, team Frankrijk bestaat uit Rene en Renoird. Rene woont naast het meer en vist er maandelijks. Renoird is een vaste klant uit Parijs en vist sinds 2008 ieder jaar een week op dit meer.

Team Engeland bestaat uit Neil en Danny. Neil komt hier jaarlijks meerdere keren en is verantwoordelijk voor de boekingen vanuit Engeland voor Etang Cache. Tevens is Neil een gewaardeerd lid van het Nash team in Engeland.

Danny is hier voor het eerst op dit meer en is een bescheiden rustige jongen.

Voor team Holland is dit het tweede bezoek aan dit mooie meer.

De loting is een mooie ceremonie, er wordt aan Jolanda gevraagd om de cijfers 1,2 en 3 in willekeurige positie te plaatsen. Steve heeft een briefje in zijn zak en heeft de landen een willekeurig nummer gegeven. Het land met het nummer wat als eerste genoemd is mag als eerste een strootje trekken. Vervolgens mag het langste strootje als eerste een balletje uit de kom halen. En zo gebeurt het dat wij gunstig loten.

Team Nederland kijkt tevreden over de loting
Team Nederland kijkt tevreden over de loting

Vervolgens gaat de bbq aan en krijgen we wild zwijn geschoten en uitgebeend door Frans teamlid Rene.

Nooit eerder gegeten, maar dit was echt een traktatie. Na het eten komt er wijn en bier langs en grote aantallen om de nieuwe maar ook oude vriendschappen te beklinken. Team Nederland haalt een fles Jagermeister tevoorschijn en deze wordt opgedronken door alle aanwezigen.

Rond 11 uur in d avond is Neil van team Engeland zo dronken als een aap. Rond middernacht ga ik slapen, Jaap gaat nog een uurtje door.

De eerste vis is voor engeland
De eerste vis is voor engeland

Vrijdag: Bij het opstaan verteld Steve (1 van de eigenaren) ons dat de tactiek van team Engeland was om de Nederlanders dronken te voeren, ergens onderweg is dit schromelijk mislukt en loopt Neil met een vreselijke kater rond.

Om 12 uur precies wordt het jachtgeweer gepakt en 2 schoten in de lucht geven aan dat de wedstrijd is begonnen.

Na een paar uur is de eerste vis voor team Engeland en dat horen we luid en duidelijk, de tweede vis is voor Frankrijk en Jaap en ik kijken elkaar eens aan. We zitten vistechnisch op de beste stek maar staan wel met lege handen. Als de Franse vervolgens weer vis vangen besluiten we om de hoeveelheid voer op te voeren. Met name team Engeland voeren veel, ze maken een lijn van voer om zo de vis die in de sector zit daar te behouden.

Frankrijk doet ook mee
Frankrijk doet ook mee

Uiteindelijk pakken we ook onze eerste vis, een spiegel en aan het eind van het weekend blijkt dit ook de zwaarste vis te zijn.

We maken een sprongetje naar de zondagochtend, we hebben een goede nacht gehad met 3 vissen en de andere teams hadden niets de stek waar wij zitten is dus duidelijk met name in de nacht productief.

Jaap met onze eerste vis
Jaap met onze eerste vis

We drinken tevree heel vroeg een kop koffie en constateren dat we 40 pond voor staan op de Engelse en een 80 pond op de Frankrijk.

Aangezien we nu regelmatig vis vangen en de rest niet denken we het uit te kunnen vissen.

nederlandse René met zijn eerste
nederlandse René met zijn eerste

Een uur later komt Steve ons vertellen dat we een zware dag krijgen, de wind is gedraaid en team France zag de vis zo hun sector in zwemmen.

De Franse besloten hierop meer te gaan voeren en aan het eind van de dag stonden we 36 pond achter op de Frankrijk.

En toch hadden we een vis gevangen op de dag, helaas hadden we ook 2 vissen verspeeld, 1 in de takken en de andere wilde ik proberen te stoppen voordat hij de takken inschoot. Helaas vond mijn lijn dit minder prettig en brak op de lijn.

Team Engeland met een avondvis
Team Engeland met een avondvis

Aangezien wij de enige waren die tot op dat moment in de nacht vis hadden gevangen waren we hoopvol. In de laatste nacht kregen we helaas maar 1 run dit was net 9 lbs tekort om de leiding terug te pakken. Zodra er een competitie element aan het vissen is toegevoegd is collega visser Jaap bloedfanatiek en elke vis die gevangen wordt, wordt begroet met gejuich. Een verspilde vis is echt balen, meer dan zonder competitie element.

Deze vis was samenwerking....
Deze vis was samenwerking….

We wisten dat de laatste vis de beslissing zou brengen. Rond 10 uur kreeg Frankrijk een run en dus een vis op de kant. Na deze vis stonden we 40lbs achter op de Fransen. We hadden dus nog 2 uur voor een veertiger, iets wat hier niet onmogelijk is.

Nog 1 keer werd de te volgen tactiek besproken en er werden 2 hengels tactisch verplaatst en werd er nog één keer goed verspreid bijgevoerd. Alle hengels liggen voor de laatste paar uur op plekken waar de meeste vis voor ons is afgekomen en het vertrouwen is nog hoog.. We vangen nog 1 schub van 25 lbs en dit was dus niet genoeg voor de overwinning.

We besloten om een run te simuleren. Het werd een mooi toneelstuk die de Fransen even flink liet zweten. Zelfs het schepnet kwam nog even tevoorschijn.

fotograveren

Na het eindsignaal gingen de verdiende felicitaties naar team Frankrijk. Er volgde nog een officieel gedeelte met de prijsuitreiking en dankwoord en vervolgens kon ieder doen wat hij wilde, in 72 uur is er ruim 800 LBS karper gevangen, de zwaarste vissen die er rond zwemmen hebben de dans ontsprongen.

Frankrijk
Frankrijk

En zo werden er nog zeker 12 vissen gevangen tot dinsdagmorgen nu ieder vrij was en zelf een plekkie mocht kiezen, ook hier volgt nog een verslag van.

 

Nog even wat wetenswaardigheden, Jaap viste met ballen van Dynabite Baits (the source) en ik viste met de ballen van SSP Baits, tevens maakte ik gebruik van het end tackle materiaal wat beschikbaar was gesteld door karperrigs.nl

Geef een reactie