eerbetoon aan Rob

Deze pagina is een eerbetoon aan Rob Tazelaar, mijn vismaat.

Rob is overleden op 19 Augustus 2013 op 42 jarige leeftijd aan die vreselijke ziekte. Van een krachtig mens die midden in het leven stond heb ik zijn strijd tegen deze ziekte gezien. Ik zag hem knokken voor zijn leven, zijn gezin, zijn werk en het vissen.Klap op klap kreeg hij in mentaal opzicht te verwerken, maar hij verwerkte het en ging steeds weer opnieuw de strijd aan waarvan hij zelf ook wist dat hij deze strijd op een moment zou verliezen.

Ik leerde rob kennen via deze site (toen het nog een forum had), hij had zich geregistreerd onder de naam Jesse, het heeft best wel lang geduurd voordat ik Jesse Rob ging noemen.

Forumcontact resulteerde in telefooncontact en er werd eens een wederzijds bezoek gebracht aan de waterkant als èèn van ons eens aan het vissen was. dit soort contacten waren leuk, ik kon duidelijk merken dat we beide aan het aftasten waren wat voor een vlees we in de kuip hadden.

Dat het van beide kanten een goed gevoel opleverde bleek wel dat we samen eens gingen vissen. Samen vissen was voor ons, kort en krachtig ergens proberen een vis te vangen. Vijf uur achter elkaar was al lang, beide een drukke baan en Rob een paar jonge kinderen en leuke vrouw waar hij natuurlijk ook de nodige aandacht aan wilde besteden.

We hadden dagelijks contact en maakte samen onze boilies, ook dit deden we met veel overgave en inzet. We dachten goedkoop uit te zijn door bijna in het hele land onze ingrediënten te kopen.

Ook tijdens werktijd hadden we regelmatig contact, door zijn werk zat Rob veel op de weg, hij bezocht dan altijd wel een hengelsportzaak of had ergens een mooi watertje gevonden wat we vervolgens nooit beviste, maar dat deed er niet toe…… want ooit zouden we al deze wateren gaan bevissen.

Een goede vismaat is zijn gewicht in goud waard, Rob was zo een vismaat, hadden we het in het begin alleen over het vissen, later bespraken we nagenoeg alles met elkaar. en van vismaten werden we visvrienden.

We spraken over de plaatselijke politiek, visstand beheer, landelijke politiek, werk, werkgerelateerde zaken en alles wat er langs kwam. Over alles had Rob een mening, net als ik overigens, vaak dachten we hetzelfde maar soms dachten we toch anders over zaken en dan werd het pas echt leuk.

Met het vissen zaten we op hetzelfde niveau, de ene keer ving ik iets meer de andere keer Rob, hij was een ware kunstenaar in het knopen van hele fijne onderlijntjes met een zeer hoog inhakings vermogen, als hij twee uurtjes niets gevangen had ging ie knopen wat niet zelden een visje opleverde.

Doordat Rob een knoopmonstertje was wist hij trouwens wel elke brasem die toevallig in de buurt zwom te haken, de titel brasemkoning was dan ook meer dan verdiend.

Soms sloeg hij bij het knutselen een beetje door, en hierdoor werd er vis verspeeld, vervolgens snapte hij eerst niet waarom, daarna volgde de analyse en wist Rob waarom hij de vis verspeelde. Dit had natuurlijk weer te gevolg dat hij opnieuw ging knopen met allerlei elastiekjes om het lood nog beter zijn werk te laten doen. Niet zelden leverde een volgende verspeelde vis op waarna het ritueel weer opnieuw begon. Als het me te gek werd, probeerde ik hem dan weer met zijn beide beentjes op de grond te krijgen met de opmerking dat het tijd was om weer even terug te gaan naar de basis.

De leukste test was de test om zo goedkoop mogelijk een boilie te maken die zou vangen, nou dat hebben we geweten, de krengen stonken heel erg naar frikandel speciaal maar vangen konden we er niet mee. Het was duidelijk we zaten op het verkeerde spoor en de twee opvolgende weken werden benut om samen een bol te maken die zou vangen, en die goed zou vangen. Dit was wederom een mooi proces waar we op één lijn moesten komen.

Na veel discussie over met name ingrediënten waar één van ons in zag zitten en waar we uiteindelijk zelf ook achter moesten staan kwamen we tot een recept. Er werd een kleine oplage gemaakt en de katten van de buren waren meer dan enthousiast, vliegen uit de omtrek bezochten deze plek dus we waren uiteindelijk niet de enige die overtuigd waren van de kwaliteiten van deze bol.
Ook aan de waterkant deden ze het meer dan gemiddeld en zo was een bol geboren. De KO (de knock out) of KarperOntspanning bol was het, er werden grotere partijen gemaakt en vissers die de vangsten van ons zagen vroegen niet zelden of ze deze bol niet van ons konden kopen wat we natuurlijk niet deden, we waren immers blij met de verworven positie. We besloten om de bol te laten maken bij een draaiservice, pas bij de derde draaiservice waren we 100% tevreden over het resultaat, ook werden we hier getipt om een ingrediënt niet te gebruiken omdat dit geen meerwaarde had in de bol en alleen kostenverhogend werkte.

Als eerbetoon aan Rob wil ik dan hier eindelijk het recept delen in de hoop dat er mensen op zoek zijn naar een heel goed recept en hier succes op zullen hebben:

Tarwemeel 9,7%

Maismeel 9,7%

Tarwegriesmeel 12,9%

Maispolenta 12,9%

Robin Red 3,2%

Vismeel LT 16,1%

Pre digested Vismeel 6,4%

Sweetner 0,3%

Gemalen hennep 3,2%

Getoaste volvette soya 16,1%

Ei compound 9,7%

Lever

Zalmolie

Dus wie nog eens op zoek is naar een goed recept, bij deze!

Nu ongeveer een half jaar na zijn overlijden ben ik pas in staat om dit artikel te schrijven, zo goed was onze vriendschap en nog steeds gaat er geen dag voorbij dat ik niet even aan Rob denk!

Maatje bedankt voor al je vriendschap in de afgelopen jaren, je was een warm mens, een eigenzinnig mens en het was nooit saai langs de waterkant.

Geef een reactie